حال و هواي گريه هست وقتي براي گريه نيست
کارم گذشت از گريه فرصت براي خنده نيست
ناخن به سينه مي کشم از روي ناچاري ولي
گويي در اين ماتمکده احساس دردي زنده نيست
من و تو همدرد يک حادثه ايم پر از حکايت
هردو بارون زده ی ابر شکايت
تو درون آتشي سوزنده مونده
من يه خاکستر نشين تا بينهايت
کدامين آشنايي را به دعوت خوانم امشب
که از نيش به زهر آلوده اش بيدارم هر شب
چگونه قصه اي را با رفيقم گوييم امشب
که از دردم به خوشحالي نيارد خنده بر لب
حال و هواي گريه هست وقتي براي گريه نيست
کارم گذشت از گريه و فرصت براي خنده نيست

ناخن به سينه مي کشم از روي ناچاري ولی
گويي در اين ماتمکده احساس دردي زنده نيست
قصه عشق من وتو یه حدیث جاودانه
بی گناه گشته اسیر بازیه خشم زمانه
تویه این بیگانه بازاربا هیاهوی محبت
مرده انگار عاشقی کو قصه های عاشقانه
خسته ودر به در از سقف اسارت
هر دو دل شکسته ی مرگ صداقت
نا رفیقان را ببین خنجر به دست
در کمین نشسته با نام رفاقت

 

زندگی چیدن سیبی است که باید چید و رفت

زندگی تکرار پاییز است که باید دید و رفت

زندگی رودی است جاری هر که آمد

کوزه ای شادمان پر کرد و مشتی آب نوشید و رفت

قاصدک , این کولی خانه به دوش

روزگار کوچه گردیهای خود را زندگی نامید و رفت

لحظه ی دیدار نزدیک است
باز من دیوانه ام ، مستم
باز می لرزد دلم ، دستم
باز گویی در جهان دیگری هستم
های! نخراشی به غفلت گونه ام را ، تیغ
های! نَپریشی صفای زلفکم را ، دست
آبرویم را نریزی دل
ای نخورده مست ...
لحظه ی دیدار نزدیک است
                                                      " مهدی اخوان ثالث "

ما به هم نمي رسيم
مثل خورشيديم و ماه
تن تو خاك بهشت
تن من پر از گناه

اگه تا به حال  صبر کردم و منتظر ماندم ،اکه تا به حال به هیچ چیز و هیچ کس فکر نکردم ،اگه هر جا رفتم تورو دیدم و همه صدا ها ترنم دلنشین صدای تو بود ، اگه شبها به امید دیدنت خوابیدم و صبحها با همون آرزو چشم گشودم ، اگه تا به حال زنده ام و نفس می کشم ،اگه بعد از خدا این اسم تو بود که بهم نیرو می داد،همه اش به خاطر این بود که توی دام عشق تو اسیر بودم . اگه فرهاد هم صبر و تحمل منو داشت و چند سال صبر می کرد ، هیچ وقت خودشو به خاطر عشق شیرین به کشتن نمی داد . هر چند ممکن بود چند وقت دیگه منم کار فرهاد رو تجربه کنم . حالا اگه دوست داری دامت رو گسترده کن ، چون ---- قصد داره برای همیشه اسیرت بمونه.  
                                   دلسپردگان-هانیه حدادی اصل -   1379